Hoe werken mechanische afdichtingen van pompen?

Mechanische afdichtingenzijn essentieel voor een robuustePompafdichtingsmechanismewaardoor vloeistoflekkage rond een roterende pompas effectief wordt voorkomen. Inzicht in deWerkingsprincipe van een mechanische afdichtinghoudt in dat men deHet belang van O-ringen in pompafdichtingenvoor statische afdichting en deDe rol van veren in mechanische afdichtingenvoor het behouden van gezichtscontact. Deze alomvattende aanpak verduidelijktHoe werkt een mechanische afdichting van een centrifugaalpomp?In 2024 genereerden deze essentiële componenten een marktomzet van 2.004,26 miljoen dollar.

Belangrijkste conclusies

• Mechanische afdichtingenZe dichten vloeistoflekkages rond de draaiende as van een pomp af. Ze bestaan ​​uit twee hoofdonderdelen, een roterend vlak en een stationair vlak, die tegen elkaar drukken om een ​​​​goede afdichting te creëren.
• Tussen deze vlakken vormt zich een dunne vloeistoflaag, de zogenaamde hydrodynamische film. Deze film werkt als smeermiddel, vermindert slijtage en voorkomt lekkages, waardoor de afdichting langer meegaat.
• De juiste mechanische afdichting kiezenDat hangt af van factoren zoals het type vloeistof, de druk en de snelheid. De juiste selectie en het juiste onderhoud zorgen ervoor dat afdichtingen goed werken en besparen op onderhoudskosten.

Belangrijke onderdelen van mechanische pompafdichtingen

Inzicht in deafzonderlijke onderdelen van een mechanische afdichtingDit helpt de algehele werking te verduidelijken. Elk onderdeel speelt een cruciale rol bij het voorkomen van lekkage en het garanderen van een efficiënte werking van de pomp.

Draaiend afdichtingsvlak

Het roterende afdichtingsvlak is direct aan de pompas bevestigd. Het draait mee met de as en vormt de ene helft van het primaire afdichtingsvlak. Fabrikanten kiezen materialen voor dit onderdeel op basis van de vloeistofeigenschappen en de bedrijfsomstandigheden.

Veelgebruikte materialen voor roterende afdichtingsvlakken zijn onder andere:

• Koolstofgrafietmengsels worden vaak gebruikt als materiaal voor het draagvlak.
• Wolfraamcarbide, een hard oppervlaktemateriaal gebonden met kobalt of nikkel.
• Keramiek, zoals aluminiumoxide, is geschikt voor toepassingen met een lagere belasting.
• Brons, een zachter en flexibeler materiaal met beperkte smerende eigenschappen.
• Ni-Resist, een austenitisch gietijzer dat nikkel bevat.
• Stellite®, een metaallegering van kobalt en chroom.
• GFPTFE (glasvezelversterkt PTFE).

Zowel de oppervlakteafwerking als de vlakheid zijn cruciaal voor roterende afdichtingsvlakken. De oppervlakteafwerking, die de ruwheid beschrijft, wordt gemeten in termen van 'rms' (wortelgemiddelde kwadraat) of CLA (middellijngemiddelde). Vlakheid daarentegen beschrijft een vlak oppervlak zonder verhogingen of holtes. Ingenieurs spreken in mechanische afdichtingen vaak over vlakheid als golving. Ze meten de vlakheid doorgaans met behulp van een optische vlakplaat en een monochromatische lichtbron, zoals een heliumgaslichtbron. Deze lichtbron produceert lichtbanden. Elke heliumlichtband vertegenwoordigt een afwijking van 0,3 micron (0,0000116 inch) ten opzichte van de vlakheid. Het aantal waargenomen lichtbanden geeft de mate van vlakheid aan, waarbij minder banden een grotere vlakheid betekenen.

Om een ​​goede afdichting te garanderen, is een vlakheid in de orde van miljoenste van een inch per vierkante inch vereist.

Voor de meeste toepassingen met roterende afdichtingsvlakken is een ideale oppervlakteruwheid doorgaans ongeveer 1 tot 3 micro-inch (0,025 tot 0,076 micrometer). De tolerantie voor vlakheid is ook zeer klein en vereist vaak een precisie van enkele miljoensten van een inch. Zelfs een kleine kromming of oneffenheid kan leiden tot lekkage. De onderstaande tabel toont typische eisen aan vlakheid en oppervlakteafwerking:

Vaste afdichtingszijde

Het stationaire afdichtingsvlak blijft vastzitten aan de pomphuis. Het vormt de andere helft van het primaire afdichtingsvlak. Dit onderdeel roteert niet. De materialen waaruit het is vervaardigd, moeten een hoge hardheid en slijtvastheid bezitten om het constante contact met het roterende vlak te kunnen weerstaan.

Koolstofafdichtingen worden veel gebruikt en kunnen worden gelegeerd voor verschillende wrijvingsweerstanden. Ze zijn over het algemeen chemisch inert. Wolfraamcarbide biedt een superieure chemische, tribologische en thermische weerstand in vergelijking met koolstof. Siliciumcarbide behoudt zijn sterkte bij hoge temperaturen, heeft een uitstekende corrosiebestendigheid en een lage thermische uitzetting. Dit maakt het geschikt voor abrasieve, corrosieve en hogedruktoepassingen. Aluminiumoxide biedt, dankzij zijn hardheid, uitstekende slijtage-eigenschappen.

Hieronder vindt u een aantal veelvoorkomende materialen en hun eigenschappen:

• wolfraamcarbideDit materiaal is zeer veerkrachtig. Het biedt een uitzonderlijke weerstand tegen deeltjes en stoten, hoewel de tribologische prestaties lager zijn dan die van siliciumcarbide. De Mohs-hardheid bedraagt ​​9.
• KoolstofKoolstof is het meest effectief in combinatie met een harder materiaal en is daarom commercieel aantrekkelijk. Het is echter zacht en bros, waardoor het ongeschikt is voor media met vaste deeltjes. Met drievoudig fenolhars geïmpregneerd koolstofgrafiet biedt betere slijtvastheid voor veeleisende toepassingen met minimale smering of agressieve chemicaliën.
• Aluminiumoxidekeramiek (99,5% zuiverheid)Dit is een economische optie met een uitzonderlijke chemische en slijtvastheid dankzij de hoge hardheid. De Mohs-hardheid bedraagt ​​9-10. Het materiaal is echter gevoelig voor fysieke en thermische schokbreuken. Hierdoor is het ongeschikt voor media met vaste deeltjes, lage smering of abrupte temperatuurschommelingen.
• siliciumcarbideDit materiaal wordt, in combinatie met koolstof, beschouwd als het meest tribologisch effectieve. Het is het hardste en meest slijtvaste afdichtingsmateriaal en biedt uitzonderlijke chemische eigenschappen. Voor smeermiddelen met een hoog gehalte aan vaste deeltjes wordt de combinatie van twee siliciumcarbide afdichtingsvlakken aanbevolen. De Mohs-hardheid bedraagt ​​9-10.

Secundaire afdichtingselementen

Secundaire afdichtingselementen zorgen voor een statische afdichting tussen de afdichtingscomponenten en de pomphuis of -as. Ze maken ook axiale beweging van de afdichtingsvlakken mogelijk. Deze elementen garanderen een goede afdichting, zelfs wanneer de primaire vlakken licht bewegen.

Er zijn verschillende soorten secundaire afdichtingselementen, waaronder:

1. O-ringenDeze hebben een cirkelvormige doorsnede. Ze zijn eenvoudig te installeren, veelzijdig en het meest voorkomende type. O-ringen zijn verkrijgbaar in verschillende elastomere samenstellingen en hardheden (durometers) voor uiteenlopende temperatuur- en chemische bestendigheidseisen.
2. Elastomeer- of thermoplastische balgDeze worden gebruikt waar glijdende dynamische afdichtingen niet optimaal zijn. Ze buigen mee om beweging mogelijk te maken zonder te glijden en zijn verkrijgbaar in verschillende materialen. Ze worden ook wel 'laarzen' genoemd.
3. Wiggen (PTFE of koolstof/grafiet)Wiggen, zo genoemd vanwege hun dwarsdoorsnede, worden gebruikt wanneer O-ringen ongeschikt zijn vanwege temperatuurschommelingen of blootstelling aan chemicaliën. Ze vereisen externe bekrachtiging, maar kunnen kosteneffectief zijn. Beperkingen zijn onder andere de mogelijkheid van vastlopen in vervuilde omgevingen en wrijving.
4. Metalen balgDeze worden gebruikt in toepassingen met hoge temperaturen, vacuüm of in hygiënische omstandigheden. Ze zijn vervaardigd uit één stuk metaal of gelast. Ze zorgen voor zowel secundaire afdichting als veerkracht voor axiale beweging.
5. Platte pakkingenDeze afdichtingen worden gebruikt voor statische afdichtingen, zoals het afdichten van de pakkingbus van de mechanische afdichting op de montageflens of andere statische raakvlakken binnen de constructie. Ze zijn niet beweegbaar en zijn compressieafdichtingen, doorgaans voor eenmalig gebruik.
6. U-cups en V-ringenDeze buizen, genoemd naar hun dwarsdoorsnede, zijn gemaakt van elastomere of thermoplastische materialen. Ze worden toegepast bij lage temperaturen en hoge drukken, en waar specifieke chemische compatibiliteit vereist is.

Materiaalcompatibiliteit voor secundaire afdichtingselementen is cruciaal. Agressieve vloeistoffen kunnen reageren met afdichtingsmaterialen en hun moleculaire structuur aantasten. Dit leidt tot verzwakking, broosheid of verzachting. Hierdoor kunnen afdichtingscomponenten, inclusief secundaire afdichtingselementen, dunner worden, putcorrosie vertonen of volledig desintegreren. Voor zeer corrosieve vloeistoffen zoals fluorwaterstofzuur (HF) worden perfluorelastomeren aanbevolen als secundair afdichtingselement. Dit komt door de noodzaak van chemisch bestendige materialen die bestand zijn tegen de vluchtigheid en druk van dergelijke agressieve chemicaliën. Chemische incompatibiliteit leidt tot materiaalafbraak en corrosie in mechanische afdichtingen, inclusief secundaire afdichtingselementen. Dit kan ertoe leiden dat afdichtingscomponenten opzwellen, krimpen, barsten of corroderen. Dergelijke schade tast de integriteit en mechanische eigenschappen van de afdichting aan, met lekkage en een kortere levensduur tot gevolg. Hoge temperaturen, of exotherme reacties veroorzaakt door incompatibele vloeistoffen, kunnen afdichtingsmaterialen ook beschadigen door hun kritische temperatuurlimieten te overschrijden. Dit leidt tot verlies van sterkte en integriteit. Belangrijke chemische eigenschappen die de compatibiliteit bepalen, zijn onder andere de bedrijfstemperatuur van de vloeistof, de pH-waarde, de systeemdruk en de chemische concentratie. Deze factoren bepalen de weerstand van een materiaal tegen degradatie.

Veermechanismen

Veermechanismen oefenen een constante en gelijkmatige kracht uit om de roterende en stationaire afdichtingsvlakken met elkaar in contact te houden. Dit garandeert een goede afdichting, zelfs bij slijtage van de vlakken of bij drukschommelingen.

Er bestaan ​​verschillende soorten veermechanismen, waaronder:

• conische veerDeze veer heeft een kegelvorm. Door het open ontwerp, dat de ophoping van deeltjes voorkomt, wordt deze vaak gebruikt in slurries of vervuilde media. De veer zorgt voor een gelijkmatige druk en een soepele beweging.
• Enkele spiraalveerDit is een eenvoudige spiraalveer. Deze wordt voornamelijk gebruikt in drukafdichtingen voor schone vloeistoffen zoals water of olie. Hij is gemakkelijk te monteren, goedkoop en levert een constante afdichtingskracht.
• GolfbronDeze veer is plat en golvend. Hij is ideaal voor compacte afdichtingen waar de axiale ruimte beperkt is. Hij zorgt voor een gelijkmatige druk in kleine ruimtes, verkort de totale afdichtingslengte en bevordert stabiel contact tussen de afdichtingsvlakken. Dit leidt tot lage wrijving en een langere levensduur van de afdichting.
• Meerdere spiraalverenDeze bestaan ​​uit vele kleine veertjes die rond het afdichtingsvlak zijn gerangschikt. Ze worden vaak aangetroffen ingebalanceerde mechanische afdichtingenen hogesnelheidspompen. Deze zorgen voor een gelijkmatige druk vanuit alle kanten, verminderen slijtage van het oppervlak en werken soepel bij hoge drukken of toerentallen. Ze bieden betrouwbaarheid, zelfs als een veer defect raakt.

Er bestaan ​​ook andere soorten veermechanismen, zoals bladveren, metalen balgen en elastische balgen.

Pakkingplaatmontage

De pakkingbusplaat dient als bevestigingspunt voor de mechanische afdichting in de pomphuis. Deze plaat houdt het stationaire afdichtingsvlak stevig op zijn plaats. Deze constructie zorgt voor een correcte uitlijning van de afdichtingscomponenten in de pomp.

Het werkingsprincipe van mechanische afdichtingen

Het creëren van de afdichtingsbarrière

Mechanische afdichtingenVloeistoflekkage wordt voorkomen door een dynamische afdichting te creëren tussen een roterende as en een stationaire behuizing. Twee nauwkeurig ontworpen vlakken, waarvan er één met de as meedraait en de andere vastzit aan de pompbehuizing, vormen de primaire afdichtingsbarrière. Deze vlakken drukken tegen elkaar, waardoor een zeer smalle spleet ontstaat. Bij gasafdichtingen is deze spleet doorgaans 2 tot 4 micrometer (µm). Deze afstand kan variëren afhankelijk van de druk, de toepassingssnelheid en het type gas dat wordt afgedicht. Bij mechanische afdichtingen die werken met vloeistoffen op waterbasis, kan de spleet tussen de afdichtingsvlakken zo klein zijn als 0,3 micrometer (µm). Deze extreem kleine afstand is cruciaal voor een effectieve afdichting. De dikte van de vloeistoffilm tussen de afdichtingsvlakken kan variëren van enkele micrometers tot enkele honderden micrometers, afhankelijk van diverse operationele factoren. Een micrometer is een miljoenste van een meter of 0,001 mm.

De hydrodynamische film

Tussen de roterende en stationaire afdichtingsvlakken vormt zich een dunne vloeistoflaag, de zogenaamde hydrodynamische film. Deze film is essentieel voor de werking en levensduur van de afdichting. Ze fungeert als smeermiddel en vermindert wrijving en slijtage tussen de afdichtingsvlakken aanzienlijk. De film vormt tevens een barrière en voorkomt lekkage van vloeistof. Dankzij deze hydrodynamische film kan de afdichting maximaal hydrodynamisch belast worden, wat de levensduur van de mechanische afdichting verlengt door slijtage aanzienlijk te verminderen. Een variërende golving in de omtrekrichting van één afdichtingsvlak kan hydrodynamische smering veroorzaken.

De hydrodynamische film biedt een grotere stijfheid en resulteert in minder lekkage in vergelijking met veel hydrostatische ontwerpen. Ook de opstartsnelheid (of spin-up) is lager. Groeven pompen actief vloeistof in het grensvlak, waardoor hydrodynamische druk wordt opgebouwd. Deze druk ondersteunt de belasting en vermindert direct contact. Diffusorgroeven kunnen een hogere openingskracht bereiken bij dezelfde lekkage in vergelijking met spiraalgroeven met een vlakke doorsnede.

Verschillende smeerregimes beschrijven het gedrag van de smeerfilm:

De viscositeit van een vloeistof speelt een cruciale rol in de vorming en stabiliteit van deze film. Een onderzoek naar dunne, viskeuze, Newtoniaanse vloeistoffilms toonde aan dat een oneven viscositeit nieuwe termen introduceert in de drukgradiënt van de stroming. Dit wijzigt de niet-lineaire evolutievergelijking voor de filmdikte aanzienlijk. Lineaire analyse toont aan dat een oneven viscositeit consistent een stabiliserend effect heeft op het stromingsveld. De beweging van een verticale plaat beïnvloedt ook de stabiliteit; een neerwaartse beweging verhoogt de stabiliteit, terwijl een opwaartse beweging deze verlaagt. Numerieke oplossingen illustreren verder de rol van een oneven viscositeit in dunne filmstromen onder verschillende plaatbewegingen in isotherme omgevingen, waarbij de invloed ervan op de stromingsstabiliteit duidelijk wordt aangetoond.

Krachten die mechanische afdichtingen beïnvloeden

Tijdens de werking van de pomp werken verschillende krachten op de afdichtingsvlakken, waardoor deze in contact blijven en de afdichtingsbarrière behouden blijft. Deze krachten omvatten mechanische kracht en hydraulische kracht. Mechanische kracht wordt uitgeoefend door veren, balgen of andere mechanische elementen. Deze kracht zorgt voor contact tussen de afdichtingsvlakken. Hydraulische kracht wordt gegenereerd door de druk van de procesvloeistof. Deze kracht duwt de afdichtingsvlakken tegen elkaar, waardoor de afdichting wordt versterkt. De combinatie van deze krachten creëert een evenwichtig systeem dat een effectieve werking van de afdichting mogelijk maakt.

Smering en warmtebeheer voor mechanische afdichtingen

Voldoende smeringEffectief warmtebeheer is essentieel voor de betrouwbare werking en levensduur van mechanische afdichtingen. De hydrodynamische film zorgt voor smering, waardoor wrijving en slijtage worden geminimaliseerd. Wrijving genereert echter nog steeds warmte op het afdichtingsvlak. Voor industriële afdichtingen liggen de typische warmtefluxen tussen de 10 en 100 kW/m². Voor hoogwaardige toepassingen kunnen de warmtefluxen oplopen tot wel 1000 kW/m².

Warmteontwikkeling door wrijving is de belangrijkste bron. Deze vindt plaats bij het afdichtingsvlak. De warmteontwikkelingssnelheid (Q) wordt berekend als μ × N × V × A (waarbij μ de wrijvingscoëfficiënt is, N de normaalkracht, V de snelheid en A het contactoppervlak). De gegenereerde warmte verdeelt zich over de roterende en stationaire vlakken op basis van hun thermische eigenschappen. Ook viskeuze schuifwarmte genereert warmte. Dit mechanisme omvat schuifspanning in dunne vloeistoffilms. De warmteontwikkeling wordt berekend als Q = τ × γ × V (schuifspanning × schuifsnelheid × volume) en is met name significant bij vloeistoffen met een hoge viscositeit of bij toepassingen met hoge snelheden.

Geoptimaliseerde balansverhoudingen zijn een cruciale ontwerpfactor om warmteontwikkeling bij toenemende asrotatiesnelheid te minimaliseren. Een experimentele studie naar mechanische afdichtingen toonde aan dat de combinatie van balansverhouding en stoomdruk een significante invloed heeft op slijtage en wrijvingsverliezen. Concreet bleek dat bij een hogere balansverhouding het wrijvingskoppel tussen de afdichtingsvlakken rechtstreeks evenredig was met de stoomdruk. De studie wees ook uit dat een aanzienlijke vermindering van wrijvingskoppels en slijtage kan worden bereikt met lage balansverhoudingen.

Soorten en selectie van mechanische afdichtingen

Veelvoorkomende typen mechanische afdichtingen

Mechanische afdichtingen zijn verkrijgbaar in verschillende uitvoeringen, elk geschikt voor specifieke toepassingen.Duwafdichtingengebruiken elastomere O-ringen die langs de as bewegen om contact te behouden. Daarentegen,niet-duwende afdichtingenZe maken gebruik van elastomeer of metalen balgen die vervormen in plaats van bewegen. Dit ontwerp maakt niet-duwende afdichtingen ideaal voor schurende of hete vloeistoffen, evenals corrosieve of omgevingen met hoge temperaturen, en ze vertonen vaak een lagere slijtage.

Een ander onderscheid ligt tussenpatroonafdichtingenEncomponentafdichtingenEen cartridge-mechanische afdichting is een voorgemonteerde eenheid die alle afdichtingscomponenten in één behuizing bevat. Dit ontwerp vereenvoudigt de installatie en vermindert het risico op fouten. Componentafdichtingen daarentegen bestaan ​​uit afzonderlijke elementen die ter plaatse worden gemonteerd, wat kan leiden tot een complexere installatie en een groter risico op fouten. Hoewel cartridge-afdichtingen in eerste instantie duurder zijn, leiden ze vaak tot minder onderhoud en minder stilstandtijd.

Afdichtingen worden ook wel gebalanceerd of ongebalanceerd genoemd. Gebalanceerde mechanische afdichtingen kunnen hogere drukverschillen aan en behouden een stabiele afdichtingspositie, waardoor ze geschikt zijn voor kritische toepassingen en hogesnelheidsapparatuur. Ze bieden een verbeterde energie-efficiëntie en een langere levensduur van de apparatuur. Ongebalanceerde afdichtingen hebben een eenvoudiger ontwerp en zijn betaalbaarder. Ze zijn een praktische keuze voor minder veeleisende toepassingen zoals waterpompen en HVAC-systemen, waar betrouwbaarheid belangrijk is, maar hoge drukken geen probleem vormen.

Factoren voor de selectie van mechanische afdichtingen

Bij de keuze van de juiste mechanische afdichting moet zorgvuldig rekening worden gehouden met verschillende belangrijke factoren.sollicitatieDe aard van de pomp bepaalt zelf veel keuzes, waaronder de installatie van de apparatuur en de bedieningsprocedures. Zo verschillen ANSI-procespompen voor continu gebruik aanzienlijk van dompelpompen voor intermitterend gebruik, zelfs met dezelfde vloeistof.

MediaDit verwijst naar de vloeistof die in contact staat met de afdichting. Ingenieurs moeten de samenstelling en aard van de vloeistof kritisch beoordelen. Ze vragen zich af of de verpompte vloeistof vaste stoffen of corrosieve verontreinigingen zoals H₂S of chloriden bevat. Ze houden ook rekening met de concentratie van het product als het een oplossing is, en of het onder bepaalde omstandigheden stolt. Voor gevaarlijke producten of producten die onvoldoende smering bieden, zijn externe spoelingen of dubbele drukafdichtingen vaak noodzakelijk.

DrukEnsnelheidDit zijn twee fundamentele operationele parameters. De druk in de afdichtingskamer mag de statische druklimiet van de afdichting niet overschrijden. Deze beïnvloedt ook de dynamische limiet (PV), die afhankelijk is van het afdichtingsmateriaal en de vloeistofeigenschappen. De snelheid heeft een aanzienlijke invloed op de prestaties van de afdichting, vooral bij extreme snelheden. Hoge snelheden leiden tot centrifugale krachten op de veren, waardoor stationaire veerconstructies de voorkeur genieten.

De eigenschappen van de vloeistof, de bedrijfstemperatuur en de druk hebben een directe invloed op de keuze van de afdichting. Schurende vloeistoffen veroorzaken slijtage aan de afdichtingsvlakken, terwijl corrosieve vloeistoffen het afdichtingsmateriaal beschadigen. Hoge temperaturen zorgen ervoor dat materialen uitzetten, wat kan leiden tot lekkage. Lage temperaturen maken materialen broos. Hoge drukken belasten de afdichtingsvlakken extra, waardoor een robuust afdichtingsontwerp noodzakelijk is.

Toepassingen van mechanische afdichtingen

Mechanische afdichtingen worden op grote schaal gebruikt in diverse industrieën vanwege hun cruciale rol bij het voorkomen van lekkage en het waarborgen van operationele efficiëntie.

In olie- en gaswinningAfdichtingen zijn essentieel voor pompen die onder extreme omstandigheden werken. Ze voorkomen lekkage van koolwaterstoffen en garanderen zo de veiligheid en naleving van milieuregelgeving. Gespecialiseerde afdichtingen in onderwaterpompen zijn bestand tegen hoge druk en corrosief zeewater, waardoor milieurisico's en stilstand worden beperkt.

Chemische verwerking en opslagWe vertrouwen op afdichtingen om lekkage van agressieve, corrosieve stoffen te voorkomen. Deze lekkages kunnen leiden tot veiligheidsrisico's of productverlies. Geavanceerde afdichtingen van corrosiebestendige materialen zoals keramiek of koolstof worden veel gebruikt in reactoren en opslagtanks. Ze verlengen de levensduur van de apparatuur en behouden de productzuiverheid.

Water- en afvalwaterzuiveringIn installaties worden afdichtingen gebruikt in pompen en mengers om water en chemicaliën te bevatten. Deze afdichtingen zijn ontworpen voor continu gebruik en zijn bestand tegen biologische aangroei. In ontziltingsinstallaties moeten afdichtingen bestand zijn tegen hoge drukken en zoute omstandigheden, waardoor duurzaamheid prioriteit heeft voor operationele betrouwbaarheid en naleving van milieuregelgeving.

Schurende slurries en corrosieve vloeistoffen vormen specifieke uitdagingen. Schurende deeltjes versnellen de slijtage van afdichtingsoppervlakken. De chemische reactiviteit van bepaalde vloeistoffen tast afdichtingsmaterialen aan. Oplossingen omvatten geavanceerde elastomeren en thermoplasten met een superieure chemische bestendigheid. Ook beschermende eigenschappen zoals barrièrevloeistofsystemen of omgevingsbeheersingssystemen zijn mogelijk.

Mechanische afdichtingen voorkomen lekkage door een dynamische barrière te vormen tussen roterende en stationaire vlakken. Ze bieden aanzienlijke besparingen op onderhoudskosten en verlengen de levensduur van de apparatuur. De juiste selectie en het juiste onderhoud garanderen een lange levensduur, vaak langer dan drie jaar, en een betrouwbare werking van de pomp.

Veelgestelde vragen

Wat is de belangrijkste functie van een mechanische afdichting?

Mechanische afdichtingenZe voorkomen vloeistoflekkage rond de roterende as van een pomp. Ze vormen een dynamische barrière, wat zorgt voor een efficiënte en veilige werking van de pomp.

Wat zijn de belangrijkste onderdelen van een mechanische afdichting?

De belangrijkste onderdelen omvatten roterende en stationaire afdichtingsvlakken, secundaire afdichtingselementen,veermechanismenen de pakkingbusplaatconstructie. Elk onderdeel vervult een cruciale taak.

Waarom is de hydrodynamische film belangrijk bij mechanische afdichtingen?

De hydrodynamische film smeert de afdichtingsvlakken, waardoor wrijving en slijtage worden verminderd. De film fungeert tevens als een barrière, voorkomt vloeistoflekkage en verlengt de levensduur van de afdichting.